Onze 'Waakhond' !!

Onze reis komt steeds dichterbij. Inmiddels hebben we allemaal een visum. Wat een gedoe is dat! Alle formulieren invullen, pasfoto laten maken volgens de Amerikaanse norm,vervolgens het consulaat bellen voor een afspraak. En ja, dan moet je een creditcard hebben! Want elk telefoontje naar het consulaat kost nu eenmaal 15 euro. Vervolgens naar Amsterdam. In de rij staan, gefouilleerd worden, deur door (1 tegelijk), in de rij staan bij een mevrouw die controleert of je alles wel bij je hebt. Dan naar een loket waar ze je digitale vingerafdrukken nemen. (Nu maar hopen dat ik mijn vingerafdrukken niet op ‘gevaarlijke’ plaatsen heb achtergelaten). Dan wachten op de consul die je begroet met: “ How are you!” en die graag wil weten wat je waar gaat doen en met wie, en wie dit gaat betalen, en of je nog iets in Nederland achterlaat waarvoor je terug gaat komen. Na een: “have a nice trip”, mocht ik na ruim 2 uur het gebouw weer verlaten. Ik heb nooit geweten dat het zó druk op een consulaat kon zijn. Er waren, toen ik weg ging, nog 37 wachtenden!
In Zwitserland hebben ze dezelfde procedure. Het scheelde alleen, dat ik de eerste was die een visum afspraak had, dus wisten Nel en Frits wat ze konden verwachten.
Voor Pepper, onze ‘waakhond’ is het allemaal iets eenvoudiger. Dierenpaspoort, gezondheidsverklaring, chip en een reis bench. En die zijn er inmiddels ook allemaal.

Dus nu we alle officiële papieren hebben die nodig zijn, blijft alleen de koffer inpakken over.
Nog 40 dagen tot aan het vertrek.