Ja ja, ik ben er nog. Aangezien de wireless internet aansluitingen niet aldoor zo geweldig zijn, heb ik maar besloten om elke dag bij te houden, en dan in ieder geval 1 keer per week, me te melden. Een fotoboek maken op de weblog lukt me nog steeds niet. Maar ik blijf het proberen.

28 april 2010
Na 12 dagen in Cocoa is het zover. We kunnen gaan. Er bleek nog van alles aan de caravan te maken! Remmen die het niet deden, koelkast kapot, aerco die het wel/niet deed........... Maar vandaag konden we de HiLo ophalen. Deze caravan heet zo, omdat je de bovenkant kunt laten zakken zodat je maar een halve caravan overhoudt. Dus...... ding opgehaald uit de garage, in aller haast alles erin gestopt wat nog moest, en rijden!!!
Op naar Ocala. Camping Silver Springs. Prachtig weer, een camping die je op die mooie plaatjes ziet. Meertje voor de deur van je caravan, vuurkorf met hout gevuld, zonsondergang tussen de palmbomen over het water. Mooier kan haast niet. Jammer van al die muggen die hapjes van me hebben genomen. En de jeukbulten die ik ervan over heb gehouden. Had ik me maar moeten insmeren. Goede les voor de rest van de vakantie! Onderweg nog even boodschappen gedaan, want ja, een mens moet ook eten toch? Dus hebben we gezellig zitten tafelgrillen aan een picknick tafel die bij elke caravanplaats staat. Glaasje wijn erbij. Niets mis dus met onze eerste “echte” vakantiedag.
De Amerikanen zijn vreselijk aardig (gemaakt of niet) vragen eerst:how are you today? En helpen je dan op een uiterst vriendelijke manier. Uiteraard hoort elke Amerikaan dat wij ergens vandaan komen. Ze willen het dan ook allemaal weten: waar vandaan. Als we dan vertellen dat we rond gaan trekken voor 4 ½ maand, is het antwoord: Cool!!! Wat ook nog even leuk is om te vertellen: men heeft hier een baan, die wij in Nederland niet kennen: een People Greeter. Dat is iemand die in de supermarkt bij de ingang staat, en aan iedereen die binnenkomt vraagt: how are you. En dat met een vriendelijk lachend gezicht!!! En dat betaald ook nog!

Jawohl wir gehen zwar eine Stunde später als geplant aber wie sich später ausstellt besser ein bisschen später als vorläufig nicht. Wegen Vulcano-Ausbruch war zwei Stunden später der Flughafen in Amsterdam zu. Wir hatten noch einige Schwierigkeiten mit unseren Papieren aber schlussendlich konnten wir unser grosser Wachhund, der schon ziemlich schläfrig alles über sich ergehen liess, abliefern.
Am Flughafen in Orlando hatten wir unsere Koffern und der Hund und wir dachten wir können gehen, aber nein auf ein Band nochmals alles abliefern, auch der Hund Schuhe aus und endlich nach einer Stunde konnten wir in“ unserem Auto“ abgeholt werden und unsere Schwester und Schwager umarmen.
Das Wetter super schön.
Schwimmen und Grillieren und geniessen. Orlando besuchen, zufällig Türkischtag am Sonntag. Jetzt der Wohnwagen übernehmen vom Schwager aber dass lief nicht so wie geplant, der Kühlschrank Kaputt und auch Bremsen wollen nicht wie sie sollten, also in der Garage damit. Dann geht es endlich los am 28.am Nachmittag Richtung Orlando dann Ocala wo einen wunderschönen Campingplatz am Wasser unsere erste Schlafstelle ist.
Am nächsten Morgen, nach Kaffee und Knäckebrot geht’s weiter, schönes Wetter.

29 april 2010
Aangekomen op de camping Turtle Creek in Homosassa. Ook hier vriendelijke gezichten. We hebben inmiddels gemerkt dat de Amerikanen totaal geen last hebben van verlegenheid. Ze komen zelfs op visite bij je caravan en vertellen al hun ellende en de familie verhoudingen. Ik heb vandaag een echte aligator gezien en op de foto gezet natuurlijk. Was niet zo hele grote, maar toch...... eerste keer dat ik zo`n beest in de vrije natuur zie! Na de boodschappen ben ik toch maar even naar een Parmacy gegaan, omdat mijn muggenbulten wel erg grote vormen gingen aannemen. En geloof het of niet, alle medicijnen die je in Nederland alleen maar op recept kunt krijgen, zijn in de supermarkt bijna gratis. Komt goed uit, want nu is de jeuk bijna weg, en de bulten slinken. Verder hebben we Nel haar verjaardag gevierd met een maxi pizza in de Pizza Hut. Was erg lekker en met de rest in een doggy bag, hebben we morgen ook nog (lekker) te eten!
Morgen verder.............

Und weiter geht’s Richtung Turtle Creek der Campingplatz wo wir landen, überraschte uns mit der erste Alligator zwar noch klein aber OHO !!! Am Abend gehen wir zur Feier meiner Geburtstag Pizza essen bei Pizza Hut. Die large Pizza `s sind so gross dass wir, was hier üblich, ist ein Doggiebag bekommen und jetzt für ein paar Tage Pizza haben, Kalt auch lecker oder so.

30 april 2010
Gefeliciteerd met Trix! Vandaag wilden we naar een camping in Steinhatchee. Alleen omdat die stad zo leuk klonk. Maar de camping zag er werkelijk niet uit. Dus doorgereden naar Perry, een KOA camping. Een van de mindere maar duurdere campings. En de regen komt met bakken uit de lucht! Dus erg veel verder rijden is niet leuk, en we hebben de tijd. Toen het even droog was dacht ik slim te zijn en de nog wat vochtige handdoeken buiten op te hangen omdat het droog was. Maar ja, toen er weer een stortbui losbrak, nooit meer aan die handdoeken gedacht. Gevolg is dat we morgen niet kunnen showeren want een Laundry hebben ze hier niet en omdat we niet al te veel ruimte hebben vonden we 1 handdoek per persoon wel genoeg. Nu dus even niet. Dan maar vuil onderweg. Nog wel even een landkaart van Florida gekocht bij een benzinestation. Alweer aardige jongens. Iedereen hier heeft wel een vriend of vriendin in Holland. Deze knul vroeg waar ik vandaan kwam. Toen ik Amsterdam zei hij: You smoke a lot? Nog even op zijn verzoek in het Nederlands geteld tot 5. Hij vond het grappig dat vijf en five bijna hetzelfde waren.
Morgen naar een State Park Camping.

Am nächsten Morgen kommt die Sonne wieder mit Ihre Charme uns begrüssen und mit Frühstück gestärkt, fahren wir, natürlich unser bester Chauffeur der Frits, zum nächstes Ziel.Der Campingplatz war leider nicht nach unsere Vorstellungen und so suchten wir weiter unterdessen fing es an zu regnen und wir beschlossen nach ein Koa Camping zugehen.Einmal Koa nie mehr Koa Dusche und Toilette liessen zu wünschen übrig und die Abflussanlagen stanken zum Himmel vor allem nachdem es zu regnen anfing was sag ich SturzbächeStundenlang setzte viele Teile der Platz unter Wasser.Da es nichts wurde mit grillieren assen wir, in unserem Ofen aufgewärmte, Pizza `s.

1 mei 2010
Hoera, het zonnetje schijnt weer. De hele nacht hebben we stortbuien gehad. Zo erg dat alle afvoer putten (ook van de toiletten) overstroomden, wat een behoorlijk vieze stinklucht opleverde. Maar het leed is weer geleden en we kunnen de boel droog afbreken. Uiteraard na 2 kopjes koffie in de, nog iets klamme, buitenlucht 70 Miles gereden naar Sopchoppy, boodschappen gedaan (vanavond bbq!!!) en zitten nu buiten aan een glaasje rode wijn. Bij elke campeerplaats weer een grote ijzeren bak, waar je een vuurtje voor je vlees kunt stoken. Kortom, we genieten! Prachtige omgeving hier. Allemaal pineapple trees met heel veel eekhoorntjes. Er huppelt hier op onze campingplaats een wit eekhoorntje rond. Mooie rode vogeltjes, de Ochlockonee River (die uitkomt in de Golf van Mexico) vlak naast de camping, en vooral zon!!! Nog een dag of 3 en we zijn op onze eerste lange stop: New Orleans. We hebben uitgerekend dat, als ik onze reis op de kaart wil aanstrepen, ik een kaart of 20 moet gaan kopen. Oftewel, we rijden door ongeveer 20 staten. Want op een totaal kaart van de USA is het amper te zien welke plaatsen, waar liggen. Okay, tijd om iets aan de eet voorbereidingen te gaan doen. Tot morgen.
O nee, de dag was nog niet om!!!! Want........ toen we aankwamen op deze camping, reden er mensen weg en die boden ons hun plaats aan. Wij alles neergezet, en we zaten net aan ons eerste stukje vlees, toen er een reusachtige bus aankwam met mensen die juist onze plaats hadden gereserveerd. Er bleef dus niets anders over dan de boel inpakken. Aangezien het 8 uur was, half donker en nergens meer plek, mochten we op een parkeerplaats langs de rivier staan voor 1 nachtje.

Tag der Arbeit.
Also aufbrechen und die Sonne geniessen , die uns wieder vielversprechend zuzwinkert.Wir steuern jetzt ein State Park an, diese Parken werden durch die jeweiligen State geführt und Unterhalten. Ein Ranger oder Rangerin überwacht der Park wo viele Tierarten leben . Wir suchten uns ,wie auf ein Tafel beschrieben uns ein Platz aus .Bei viel hing ein Tafel mit Reservé.

2 mei 2010
Aangekomen in Santa Rosa Beach. Eerst onder de shower, want dat kon vanmorgen niet op de parkeerplaats. En de HiLo (caravan) heeft we een douche en toilet, maar wij hebben besloten dat die alleen bij noodgevallen gebruikt gaan worden. Voordat je alle nattigheid uit een behoorlijk kleine ruimte weer droog hebt.......Mooie camping, een half uurtje wandelen naar de Gulf of Mexico. Even met mn voeten in het water gestaan maar het water is nog te koud om in te zwemmen.Prachtig wit strand en erg rustig. Dat kwam waarschijnlijk omdat het bewolkt was. Maar evengoed waren mn rug en schouders verbrand van dat uurtje lopen. Daarna tijd voor een dutje voor Frits, en tijd voor mn weblog. De resten van gisteren gegeten, glaasje wijn erbij, feestverlichting aan het zonnescherm, en redelijk vroeg het bedje in vanavond.
Morgen rijden we naar Mobile in Alabama.

3 mei 2010
Camping Theodore I 10 Campground in het plaatsje Theodore. Alweer aardige mensen. Zowel de eigenaars als de mede kampeerders. En......... we hadden die vriendelijkheid erg nodig vandaag! Ons zonnescherm had 2 verroeste schroeven en we wilden die “even” vervangen. Ging goed. Met een geleend ijzerzaagje de oude schroeven doormidden gezaagd. En om de nieuwe erin/aan te zetten dachten we het klemmetje waarin het scherm zich automatisch oprolt even weg te halen. Dat leek vlugger te gaan. Dat klemmetje was er ook zo af, maar ,mét het klemmetje, schoot ook de veer los en wel knoerthard tegen mijn linkerhand. Uiteraard bloeden als een gek en in no time opgezwollen en blauw. Dus naar een ziekenhuis. Wij ons aangemeld om 5 over 5. Gaat u maar even de wachtkamer in. 1 uur later bij een aardige arts alles op laten schrijven wat er gebeurd was. Die heeft gelijk bloeddruk, pols en temperatuur gemeten (terwijl ik alleen maar van de pijn in mn hand af wilde). Bloeddruk was VEEEEEEEEEEEEL te hoog, en daar maakte ze zich wel erg zorgen over. Maar goed, na een half uur bij deze emergency arts, weer de wachtkamer in. Om half 8, wonder o wonder, weer opgeroepen om in een onderzoek kamer op een bed te gaan liggen, de verpleegster komt zo bij u! Eerst belangrijke voor haar: mn bloeddruk. Die was nog steeds veel te hoog. Dus ging ze even overleggen met de dokter. In dat overleg kwamen ze tot de conclusie dat het wel eens zou kunnen komen van de pijn!!! Dus een pijnstiller erin. Die hielp dus niet zoveel bleek na een half uur meten. Dus nog een pilletje én een spuit in mn bil. En ja hoor, bloeddruk vloog naar beneden. Was nog we hoog, maar voor mijn doen normaal. Om half 10 besloten ze een x ray van mn hand te maken. Uitslag: pink en verlengde daarvan op 2 plaatsen gebroken. Dus moesten we wachten op de orthopeed, die onderweg was naar het ziekenhuis voor iemand met een gebroken arm. Die heeft mn hand bekeken, en bepaald dat er gips omheen moest, maar hij moest mn pink wel eerst rechtzetten, dus dat betekende infuus om morfine toe te kunnen dienen. Na al het rukken en trekken en 30 mg morfine was het allemaal voorbij. Nou ja, eerst moesten we natuurlijk weer wachten op de behandelende dokter. Uiteindelijk waren we om kwart over 12 of zo weer op de camping. We hadden nog niets gegeten, en ik was als een junk na al die pijnstillers. Ik snap nu hoe Frans zich moet voelen, met een nog veel hogere dosis. Over 2 weken moet ik “ergens” een x ray laten maken, en als alles goed is, mag het gips er over 4 weken af. Ik ben keurig door Nel en Frits in mn bedje geschoven, heb mn ogen dicht gedaan en totaal niets meer gehoord. Zij zijn nog op zoek geweest naar een apotheek, omdat ik volgens die dokter, de volgende ochtend absoluut die pijnstillers moest innemen. De arme schatten waren pas om half 3 terug!!! Ook dat is volledig langs me heen gegaan. En nu: zit ik dus met 1 hand te typen, ben misselijk na alles wat ik eet en/of drink, speelt Nel voor verpleegster en is Frits met de HiLo naar de dealer om het scherm te laten maken.
Zal vanavond kijken of ik mn weblog kan versturen. Morgen gaan we naar New Orliens.
So........bye bye. See you later