22 juni 2010

Op weg naar Revelstoke komen we de Crazy Creek tegen. Een reusachtige waterval waar je over een Indiana Jones brug kunt lopen om alles te bekijken en vooral te horen. Wat maakt water soms een lawaai. Aangekomen op de Williamson Creek Camping, aan een meertje. Een aardig stadje met veel toeristische winkeltjes. Ik ben hier nog geen echte modewinkels tegen gekomen. De grote plaatsen hebben wel supermarkten waar wat kleding te vinden is, maar zoals wij ze kennen, zie je hier niet. Even boodschappen gedaan (Nel en ik eten vanavond regenboog forel op de bbq) en dan onder de warme stralen. Eigenlijk onzin, want na vanavond stinken we weer naar rook. De bedoeling was dat we hier nog een dag zouden blijven, maar Frits wil zo graag naar Banff dat we besluiten om morgen toch maar te gaan rijden. Dan moeten we wel een heel eind, want tussen Revelstoke en het National State Park zijn geen campings te vinden. Tenminste, er is er wel één in Golden, maar volgens mij rijden we door naar Alberta!

Noch der letzte Foto vom Meer von Salmon Arms und dann nach Crazy Creek. Crazy Creek ist ein Wasserfall mit einen Hängebrücke drüber. Am Sonntag ist gratis Eintritt aber heute ist Dienstag und jetzt kostet es 10 Kanada –Dollar obschon der Frits noch probiert ist nichts zu machen, dafür können wir über die Hängebrücke und der Wasserfall bewundern. Nachher kommen wir in Revelstoke wo wir bei einem Meer einen Campingplatz finden. Wir gehen nach Revelstoke eine kleine Stadt mit einem Eisenbahn Museum, und der Dam und eine Strasse mit älteren Häuser und Läden. Für das Abendessen müssen wir noch einkaufen, Steak für Frits und Regenbogen Forelle für uns, anschliessend gehen wir nach Hause. Véronique geht Webloggen und ich gehe mit Pepper einen Trail laufen. Die Eigentümerin sagte am Morgen um das Meer bis halbwegs auf die andere Seite dürfte ich gehen, weiter sind die Grundeigentümer nicht einverstanden mit Betretung. Also gehe ich, aber es ist nicht eindeutig bis wo genau, kein Schild, kein Hag gar nichts, wo es unbegehbarer wird kehre ich um, nachträglich sagt die Eigentümerin bis zum Wasserfall, der habe ich gesehen. Der Weg war nicht überall einfach, einmal musste ich über einen Fells wo nur einen Wurzel drüber halt gab. Pepper hat seinen Ausgang gehabt und ich gehe noch im Wasser um das Floss schwimmen und danach Duschen.

23 juni 2010

Dus ja……. We zijn nu aangekomen in Lake Louise, een State camping in Alberta. Maar hier blijven we 3 dagen! We reden over de Roger Pass waar een informatiecentrum staat van de National Park jongens. Je moet nl. als je in het park iets wilt zien of camperen een pas hebben. Die hebben we van Alex gekregen toen zij in Canada waren begin dit jaar, dus dat scheelde al weer. Bij het info punt waren er verschrikkelijk veel ground squirrels (volgens mij zeggen we in NL. stastokjes tegen die beestjes) en overal bordjes om de beesten in het wild niet te voeren. Dus wat doen de meeste mensen? Inderdaad, wél voeren! Wel leuk om een foto van te maken, maar niet direct de bedoeling. Daarna doorgereden door de Rockie Mountains. Aangekomen in de provincie Alberta. Onderweg zijn we nog even gestopt bij de spiraal tunnel. Dat is grappig. Omdat de goederentreinen hier giga lang zijn, de bergen erg bochtig, hebben ze een tunnel gemaakt waar de trein inrijdt. Dan maakt die spoorrails in de tunnel een bocht, en komt de trein er 48 meter lager, via een andere tunnel er weer uit. Grappig is dus, dat de voorkant er weer uit komt, terwijl het achterste gedeelte van de trein nog niet eens de berg in is. Maar ja...... het regende en de trein was nergens te bekennen, dus door naar de camping. Geen zin om nog boodschappen te doen, dus dat wordt een uitsmijter ham. Het hout is hier gratis......dus ons pyromaantje Frits steekt vast een vuurtje aan!

Heute sehen wir, wie weit gefahren wird. In erster Instanz bis nach Donald oder Golden. Wenn wir dort ankommen beschliessen wir nach Lake Louise Village zu fahren und drei Tagen zu bleiben. Auf dem Weg dorthin erreichen wir die Rockie`s. Oben auf dem Roger Pass sehen wir Erd-Hörnchen die fröhlich quietschen und erwarten das sie etwas bekommen und obschon füttern, verboten ist halten die Leute sich nicht an die Vorschriften. Auf dem Weg nach unten kommen wir bei einem Spiral-Tunnel vorbei aber da es zu regnen anfangt gehen wir weiter.
Im State Park angekommen gehen wir noch etwas einkaufen, aber es kostet alles fast ein Drittel mehr als sonst wo. Beim Info –Center sehen wir uns noch ein Film an über dem Park und die Tiere. Wir essen Spiegeleiern mit Schinken. Wir gehen Holz holen auf dem Zeltplatz, der hat überall einen Hag drum und Schreckdraht wegen die Bären.
Ein Kampfeuer schliesst der Abend.

24 juni 2010

Het zonnetje schijnt! En we gaan vandaag naar Banff. Uiteraard ook erg toeristisch, maar dat kan niet anders in dit gebied. Ik wil graag een “berenvest” en volgens Nel en Frits kan ik die in Banff vinden. En yes! Het was even zoeken, maar ik heb een hele mooie warme gevonden. En met beren! Toen voor het eten nog even boodschappen gedaan in een supermarkt. Tjonge, die Canadezen weten wel van prijzen! Alles is hier duur, duur, duur. Alleen het vlees en de groente zijn in verhouding erg goedkoop. Maar een simpel flesje wijn, wat je overigens niet in een supermarkt kunt kopen in Canada, betaal je op zn minst 14 dollar (10 euro ongeveer). Dus hebben we besloten om het maar zonder wijn te doen tot we weer in Amerika zijn.
Op de terugweg, een B weg, kwamen we een zwarte beer tegen. Een kleintje, maar toch. In het wild en dichtbij! Er lopen hier trouwens veel “dierentuin”dieren vrij los. Grizzly beer, zwarte beren, coyotes, lynxen, grijze wolven, elanden, kariboes....... Nu maar hopen dat we er geen heel erg dicht bij zien. Die kleine eekhoorntjes vind ik wel schattig, maar een beer........
Terug op de camping was ik bezig om de foto’s op de laptop te zetten, Nel met Pepper aan de wandel en Frits aan zn slaapje, toen Nel terug kwam rennen omdat ze een beer had gezien aan de overkant van de rivier, die hier achter onze caravan loopt. Wij, met fototoestel, naar de rivier. En ja, een moederbeer met 2 kleintjes. Omdat ik bang was dat ik ze niet goed op de foto zou kunnen krijgen, heb ik er “maar” 30 gemaakt. Beter 1 teveel toch? Maar het is geweldig! En dat op nog geen 100 meter afstand. Hier moet je, als je een beer dicht bij het park ziet, de parkwachter waarschuwen. Voor de veiligheid van de beer en de mensen wordt dan een stuk met lint afgezet, tot de beer weer verdwenen is. Dat heeft Nel gedaan en het was inmiddels bekend bij het park. Die vertelde dat het een Berin is van 17 jaar oud en dat die dit voorjaar nog 2 kleintjes heeft gekregen. Overigens, er staat om het tentengedeelte van de camping, een hek met stroomdraden, om de beren uit dat gebied te houden.
Ik ben benieuwd wat ik nog verder aan wilde dieren te zien krijg.

Der Tag fängt Sonnig an und ein Besuch an Banff ist angesagt. Eine grössere Stadt mit vielen Hotels und Touristen- Souvenir Läden. Wir bummeln hier drei Stunden herum und finden zum Glück für Véronique eine Super Bären Jacke die sie gerne wollte.
Einkaufen für das Abendessen.
Zurück fahren wir eine andere Route und was sehen wir……..Einen schwarzen Bären!!!!!! Er geht über die Strasse und verschwindet im Gebüsch, zum Glück ein Foto bevor er drin ist.
Auf dem Platz angekommen gehe ich mit Pepper spazieren auf dem Retourweg gehe ich dem Wasser entlang und sehe einen Braunbär mit zwei kleinen auf der andere Seite vom Fluss. Schnell der Fotoapparat holen und die andere informieren, auch der Parkranger laut Vorschrift. Der weiss es schon und sagt sie sei schon seit heute Morgen dort, die Bärin sei 17 Jährig und hat im Frühling zwei kleinen bekommen. Jetzt gehe ich Foto` s machen mit Véronique. Die Bärin frisst und frisst alles Löwezahnblumen. Die Kleinen Bären tummeln herum.
Frits geht auch noch mit mir die Bärin anschauen aber die kleinen sehen wir nicht mehr, jetzt sind auch andere Leute da um zu Fotografieren und wir gehen.
Unser Nachbar kommt uns begrüssen, ein in Holland geborenen Kanadier aus Calgary, er hätte gerne einen Axt, wir haben einen, zwar sehr klein und Stumpf, aber er begnügt sich damit und wir plaudern noch ein bisschen. Wir freuen uns am Feuer das Frits fachkundig gemacht hat.

25 juni 2010

Vandaag zijn we een stuk richting Jasper gereden. Aangezien de weg naar Jasper 230 kilometer is, doen we vandaag een stukje van beneden naar boven, en als we in Jasper zijn, een stuk van boven naar beneden. Zo zien we tenminste alles wat er te zien is. Deze weg, van Banff naar Jasper, is de mooiste weg in de Rockies, volgens de boeken. Op weg naar de Takakkaw (wat magnificant betekent in het Cree) waterval, komen we langs het “meeting waters” punt. Hier komt een (melkwitte) Yoho rivier en een heldere Kicking Horse rivier samen. Melkwit, vanwege het zout. Dan verder naar de Takakkaw waterval. Prachtig gezicht. En je kunt er heel dichtbij komen. Hoop water gekletter. Levert leuke film en foto’s op. Ook Pep in het water levert een leuke foto op. Jammer dat we hem niet los kunnen laten om te zwemmen. Nu heb ik hem op de foto met de riem aan zn nek. Anders had ik ook een coyote aan mn “wild” lijstje kunnen toevoegen. Want overal waar we Pepper mee naartoe nemen vragen de mensen wat voor ras dit is. Want.... hij lijkt op een kleine Coyote.
Als we van de waterval af terug rijden, rijdt er een goederentrein langs. En die gaat naar de Spiraal tunnels. En toen wij daar de 23ste waren, in de regen, reed er natuurlijk geen trein. Dus is Frits omgekeerd en hebben we bij de Spiraal gewacht. En inderdaad, terwijl de laatste wagons nog onderaan zijn, rijdt de trein de eerste tunnel binnen, dan de tweede, en dan heb je 3 “verdiepingen” trein die je ziet. Knap staaltje vakwerk en erg grappig.
Morgen naar Jasper.

Wir fahren die schönste Strasse die es überhaupt gibt. Der Weg führt von Banff nach Jasper durch den Rockie-Mountains. Gestern fuhren wir nach Banff und heute Richtung Jasper bis zum Takakkaw (Magificant in Inuit )-Wasserfall. Zuerst erreichen wir die Zusammenkunft, ( Meeting ) von zwei Flüssen. Ein Fluss, der Yoho ist ganz Milchig und der andere Fluss der Kicking- Horse, ist blau.
Der Wasserfall ist vom Parkplatz zu Fuss ganz nah erreichbar. Vom Felsen weit oben fällt das Wasser zuerst auf einen Felsen weiter unten und von diesem donnern unwahrscheinlichen Wasser- Menge runter. Einen Wassernebelschwaden perlt im Sonnenlicht.
Pepper muss natürlich ins Wasser, aber das in sichere Gefilde wo es ruhiger ist. Viele Leute fragen uns was für eine Rasse er zugehört da er aussieht wie ein Coyote und dann die Augen!
Wo wir auf dem Heimweg sind sehen wir einen Zug der Richtung Spiral-Tunnel fährt, wo gestern keine fuhr und es regnete. Frits wendet das Auto.
Der Zug fährt zuerst unten, und dann im ersten Tunnel etwas später im oberen Tunnel so sehen wir den Zug in drei Etagen sehr interessant!
Natürlich hat einen Schweizer Ingenieur der genialen Idee verwirklicht um die Steile Bergen zu überwinden. Die Arbeiter mussten damals zehn Stunden am Tag arbeiten für ein paar Dollar.

26 juni 2010

Jasper, de Wapiti Campground. Helaas was de eerste keus camping (met water/electra/afvoer) in het bos vol. Daarom staan we nu op een soort parkeerplaats omdat we nu eenmaal niet zonder electra kunnen. De koelkast loopt niet op gas, en met patatjes in de vriezer is het niet een goed idee om de boel te laten ontdooien. Op deze camping krijgen we een waarschuwingsformulier dat er Wapiti vrouwtjes (elanden) op de camping zijn die net kleintjes hebben gekregen en erg agressief (kunnen) zijn. En dat je er dus uit de buurt moet blijven.
De weg hiernaartoe is inderdaad prachtig. Met alle bergen om je heen, watervallen van de rotsen, bomen langs de weg en..... wilde beesten. Zo kwamen we onze 2de grote beer tegen. Nou ja, niet echt tegen, aan de kant van de weg! En daar mag je overal langs de weg stoppen en foto’s maken. Overal word je gewaarschuwd dat je IN de auto moet blijven, maar ja, er rijden hier, zoals we zagen, nogal wat analfabeten rond. Er was zelfs een kerel die het nodig vond om z’n grote toeter fototoestel op statief neer te zetten, nog geen 50 meter van de beer vandaan. En dan klagen als zo’n beest aanvalt?!
Verder op weg. Langs de Columbia Icefields. Allemaal gletsjers waar je met een speciale bus een toer kunt maken. Wij hebben het vanaf de weg gezien, en vonden een ritje met de bus niet zo nodig. Hier heb ik een mooie steen gevonden met tekens erin. Eens kijken of ik ergens, hier of in Nederland, iemand kan vinden die er verstand van heeft.
Verder op de weg naar Jasper: een groot Big Horn Sheep. Boven op een berg(je) dus goed fotografeerbaar. Het is echt geweldig!!!!! Ook leuk zijn de borden langs de weg. Daar wordt op alle manieren gewaarschuwd voor overstekende beesten. Met afbeeldingen. Ik krijg er niet genoeg van om die borden op de foto te zetten.
Vlak bij de camping zien we dan onze eerste echte coyote. Ik zie hier een hele dierentuin bij elkaar! Mijn dag kan niet meer stuk.
Vanmiddag even naar Jasper geweest om iets voor het eten te halen. Jasper is maar een klein (toeristisch) plaatsje, maar leuker dan Banff. Na een drankje op een terras terug naar de camping. Eten, borreltje en bedje.

Zusammen packen und Lake louis Village verlassen. Der Lake haben wir gestern nicht mehr gesehen da die Parkplätze voll waren und einen grössere Parkplatz besetzt ist für einen Helikopter der Gasflaschen transportiert. Heute können wir nicht dorthin weil der Weg steil ist und nicht zugänglich für Wohnwagen. Der Weg nach Jasper geht wieder rauf und runter durch den Rocky`s der eine Berg höher als der andere und al die verschiedene Formen mit und ohne Schnee, Gletschers (Colombia-Icefields ) wo mit einem Bus drauf gefahren wird, Wasserfälle schmal und breit, Flüsse im Tal die fast das ganze Tal besetzen.
Es ist wie der Schweiz im gros Format. Nur leben hier mehr Tiere im Wild, wie den Bär der wir am Strassenrand sehen. Der schwarze Bär ist gefährlich steht auf jegliche Schilder am Strassenrand aber es gibt immer wieder Menschen die das nicht lesen oder ignorieren und aussteigen und reklamieren wen etwas passiert. Auch ein Bighornsheep können wir von nahem fotografieren und wenn wir den Weg einschlagen zum Campingplatz sehen wir einen Coyoten.
Auf dem Campingplatz bekommen wir Blätter mit Warnungen drauf für den Wapiti`s, die jetzt Jungen haben und hier weiden und sehr angriffsbereit sind.
Der Platz liegt im Wald in der Nähe von einem Fluss, wo Pepper wunderbar springen kann, und natürlich ins Wasser will. Das Ufer ist aber fast überall steil und wo ich zurück bin, sehe ich das er der Nagel an seinem linken Vorder- Pfote die er verletzt hatte wieder abschleckt.

27 juni 2010

Vandaag rijden we eerst naar Miette Hot Springs, en daarna wil Frits graag naar Lake Maligne. Miette Hot Springs is een soort zwembad met water van 40° C. Dus zwempak/broek mee en hup de auto in. Onderweg ernaartoe komen we een heleboel gemsen tegen. Die komen van de berg afgerend naar de parkeerplaats beneden waar, jawel, er weer mensen uit hun auto gekomen zijn en zelfs de beesten voeren! Domme toeristen!!!! De beesten zijn dus niet meer bang voor mensen en worden dan ook makkelijk overreden omdat ze tussen auto’s doorlopen. En er rijden natuurlijk ook mensen die gewoon naar hun werk moeten en die geen tijd hebben om te wachten tot ze weer de bergen hebben opgezocht.
In Miette aangekomen trekken we ons zwempak/broek aan en lopen we het warme water in. ERG warm!!!! Zwemmen kun je niet echt. Het is meer wat zitten en kijken naar de mensen om je heen. Hier hoor je alle talen. Pools, Russisch, Duits, Chinees (of Japans) en Nederlands.Erg druk, erg warm, erg heerlijk. Na twee rondjes, want je mag er maar 20 minuten in blijven, dan moet je er weer even uit, vertrekken we naar Lake Maligne.
Onderweg zien we een reusachtige eland of kariboe (ik zie het verschil niet zo) aan de kant van een riviertje. Wat een enorm gewei heeft zo’n dier en wat is hij groot! Onze auto heeft een klein stukje dak wat je open kunt schuiven, en als je dan op de stoel gaat staan, kun je prachtige foto’s maken, heb ik ontdekt. Dus ook de zwarte beer die we verderop tegen kwamen, staat er mooi op.
Nel en Frits zijn in 1995 al eerder bij Lake Maligne geweest, en vonden dat een prachtig meer met een schiereiland middenin. Maar helaas, ik denk dat de commercie hier ook heeft toegeslagen, het schiereiland kun je niet meer zien aan de rand van het meer. Je kunt er nu alleen maar komen als je een rondvaart gaat doen. Jammer dus. Het weer is nu ook niet zo geweldig, het waait en drupt af en toe, om een boottochtje te gaan maken.
Dan maar even iets eten en drinken in het restaurant.
Inmiddels zijn we er achter gekomen dat we de klok weer een uur vooruit moeten zetten. Dat schuift hier nogal. Dus nu schelen we weer 8 uur met de Nederlandse tijd. Nog 2 keer een uur verzetten voor we weer in Florida zijn en dan zit er 6 uur verschil tussen de USA tijd en de Nederlandse tijd.
Terug naar Jasper (en Pep) via het centrum waar we voor het gemak even iets eten bij KFC. Teruggekomen waait het, is er geen zonnetje meer, dus drinken we een borreltje binnen. Morgen vertrekken we naar Edson.

Miette Hot Springs ist eine Heisse Wasserquelle die wir Benützen wollen, also Badehose einpacken und los geht’s.
Auf dem Weg dorthin springen die Steinböcken über die Strasse grössere und kleinere und ganz herzige Junge, und wie ich schon schrieb die Tiere sollten nicht gefüttert werden aber weil manchen das nicht für wahr haben wollen kriechen sie sogar fast im Auto und der Berufsverkehr ist hierüber genau so wenig erfreut wie die Parkwächter die, die Tiere dann auch fortjagen.
Die Hot Springs sind wirklich heiss, sie werden sogar abgekühlt bis gebadet werden darf, ungefähr 40 graden, mit Abkühlbäder von 20 und 12 Grad. Es sind viele Touristen dort, zuerst dachten wir Russisch zu hören nachher vernahmen wir dass es Polen waren. Inder Frauen mit Kleider fotografierten und Ihre Kinder Badeten und viele andere Nationalitäten waren dort. Der Umgebung abgeschieden, mit Bergen und strahlendem Wetter Wunderbar.
Jetzt stellen wir fest, da wir nur 20 Minuten im warmen Wasser bleiben dürfen und eine grosse Uhr die Zeit anzeigt, dass die Zeit um eine Stunde weiter ist. Nach Zwei Runden baden, wollen wir noch nach Maligne Lake. Auf dem Weg dorthin sehen wir einen Karibu der im Gebüsch Zweigen frisst Riesig gross ist sein Geweih. Der erste See den wir sehen heisst Medicine Hat das heisst, geheimnisvoll den der See lauft voll nach der Schneeschmelzzeit um danach zu verschwinden, da kein Abfluss ersichtlich ist weiss niemand wohin. Maligne Lake, wir waren in 1995 mit Frits seinem Bruder mal dort, in diesem Meer ist eine bekante Insel die überall auf Werbeplakate steht, nun aber kann dieser Insel nur mit einem Schiff angeschaut werden.
Da es anfängt zu Tröpfeln und wir noch eine Kleinigkeit essen, sehen wir der See vom Ufer aus an und begeben uns auf dem Heimweg nach Jasper.
Pepper ist froh das wir wieder da sind.

28 juni 2010

Na een “happy birthday to you” voor Frits die vandaag 66 is geworden, 2 kopjes koffie, geen shower, vertrekken we om half 9 naar Edson en komen aan op East Edson RV Camping. We hebben een plaatsje gevonden bij een klein meertje die tevens dient als driving range voor de eventuele golfers onder de gasten. Over golfen gesproken: haast elke plaats heeft hier zijn eigen golfbaan. Hoewel het in Amerika nog erger is, daar heeft elk gehucht zn golfcourse! Hier blijven we vandaag en morgen. Hebben een picknicktafel en een vuurkorf voor de deur. Dus onze avond is al geregeld. Dat wordt vlees op de (tafel)gril en een kampvuurtje vanavond. Alleen moeten we nog een McDonalds op gaan zoeken, want internet? Nee dus. En we moeten dringend Frits z’n broer en schoonzus melden dat we er bijna zijn. Die wonen hier ongeveer 200 kilometer vandaan. En zomaar opeens voor hun neus staan dat kan natuurlijk niet.

Heute hat der Frits Geburtstag und Véronique und ich singen um sieben schon Happy Birthday. Nach ein Cracker zum Frühstück Gehen wir via Hinton nach Edson wo wir in East Edson RV Camping, uns niederlassen für zwei Tagen. Wir schauen auf einen kleinen See mit Fischen drin.
Die Eigentümer sind sehr freundlich und lassen uns auswählen wo wir stehen wollen ausser die Reservierten Plätze. Minigolfplatz und ein Dogwalk, Fischen mit Fischerpatent, Fischotter-Teich, und drei Trail mit Biologie-Unterricht wird angeboten alles sehr einfach aber doch!
Am Abend kann auch wieder ein Feuer gemacht werden und das macht unser (Coupin du Feu) Feuerexpert Frits bis es heftig zu regnen anfängt. Es ist zwar noch nicht dunkel, das wird es hier sowieso fast nicht, aber langsam wird’s Zeit für den Geburtstags-Schlaftrunk.

29 juni 2010

Vanmorgen een zonnetje bij het wakker worden. Frits moet nodig naar de kapper, vindt hij zelf. In die tijd dat hij bij de kapper zit, gaan Nel en ik shoppen. Edson is een “gewone” stad. Met gewone winkels en geen souvenierwinkels. Een grote winkel, waarvan wij denken dat het een soort warenhuis is, is een supermarkt, dus daar was niet veel bijzonders te vinden. Wel een 1 dollar shop! En wat je daar allemaal kunt kopen!!!!!!!!! En terwijl we niets nodig hadden, vertrokken we toch met tassen vol. Allemaal ‘handige’ dingen!
Terug op de camping hebben we de verdere route eens bekeken. Want we zijn op de helft van onze vakantie aangekomen! In ieder geval gaan we naar Thorsby naar Frits z’n broer en schoonzus. En daarna gooien we de route een klein beetje om. In plaats van door Canada te blijven rijden tot Toronto, zakken we naar onder en gaan via Amerika naar Toronto, want we willen wel de Niagara Waterval zien. In verband met onze overige reistijd, gaan we de voorgenomen route niet halen. We rijden morgen naar Thorsby en blijven daar een paar dagen, dan richting Calgary en dan de grens over.
De bedoeling was mn weblog te versturen vandaag, maar hier is nergens wifi te vinden. Zelfs niet bij McDonalds. Overmorgen, misschien bij Frits z’n broer.

Frits möchte heute zum Friseur, da die Locken immer grösser werden, und auf der Camping-Zettel steht ein Geschäft der nur Herren schneidet.
Ein Friseur der wahrscheinlich eine schnellbleiche Kurs in Haren schneiden gemacht hat, aber die Haren wachsen ja wieder. Unterdessen gehen wir nach einem Geschäft „ Iga „wir dachten das es ein Warenhaus ist, aber es werden Hauptsächlich Lebensmittel verkauft. Wir gehen dafür nach ein Dollar Geschäft. hier kaufen wir alles kleine Sachen die wir so oder so brauchen, Batterien, Haushaltungs-Papier, und eine Lampe um im Bett zu lesen, Badelatzen und Sonnenhut. Anschliessend suchen wir die Wandbemalungen die auch auf den Campingzettel stehen, fotografieren und dann nach Hause. Heute müssen wir ins Internet, da wir beinah bei Frits seinem Bruder sind, wollen wir ihm berichten dass wir bald da sind. Normalerweise kann das bei jedem Mac-Donald doch in Edson nicht, auch nicht bei anderen Geschäften, ohne Passwort ist nichts zu wollen. Nun müssen wir telefonieren, dann frage ich bei der Anmeldung und das geht. Mein Schwager ist zum Glück zu Hause und ich melde uns für übermorgen an.

30 juni 2010

Op zoek naar de camping die we in het boek hadden gevonden, zijn we een stukje verder gereden richting Thorsby (waar geen camping te vinden zou zijn) en jawel! in Thorsby, een kleine camping met de naam Schild Lions Camping, op een groen grasveld, een vuurkorf, gratis hout om te stoken, water en electra. Het enige minpuntje zijn de toiletten. Voor het eerst sinds we op vakantie zijn, een toilet met een gat in de grond. Zonder water. En ook geen showers. Geen probleem, want de HiLo heeft allebei. Voorlopig blijven we hier een paar dagen.

Heute wollen wir einen Campingplatz suchen so nah möglich bei Thorsby wo Frits seinen Bruder wohnt.
Die Strasse ist sehr gut und wir kommen gut voran. Der Campingplatz der ins Buch steht ist aber 36 Kilometer weit weg und wir suchen näher. Als wir in Thorsby ankommen sehen wir ein Schild Lions Campingplatz und wir gehen dorthin und bleiben vorläufig hier.