1 juli 2010 – 4 juli 2010

Deze dagen hebben we in Thorsby doorgebracht. Een beetje noodgedwongen omdat we moesten wachten op de post! De HiLo bleek maar tot 6 augustus aangemeld te zijn bij het wegverkeer, hetgeen in zou houden dat we na 6 augustus niet meer met de caravan zouden kunnen rijden. In Florida hebben ze een nieuw stickertje betaald en opgestuurd naar de broer van Frits. Maar ja, op 1 juli was het hier Canada dag en werd er niet gewerkt. Op zaterdag wordt er geen post bezorgd, dus................ wachten maar. Het is alleen erg jammer dat hier in de buurt niet zoveel te zien en te doen valt. Om iets leuks te bekijken moet je minimaal 300 kilometer, heen en terug, rijden. Voor de Canadezen is dat normaal, maar wij vinden dat wel erg ver. Wel zijn we naar Edmonton geweest. Een stad 75 kilometer verderop, naar een grote Mall. Onvoorstelbaar groot. In het winkelcentrum is een echte ijshockeybaan gemaakt, waar ook wedstrijden gespeeld worden, er is een zwembad met wel 10 hoge en lagere glijbanen, een piratenschip op (bijna) ware grootte, een stuk water waar zeehonden spelen en voorstelligen gehouden worden (beetje Harderwijk), grote autobanden waarin je kunt zitten op het water en elkaar kunt natspuiten, en dan natuurlijk heel veel winkels. Gelukkig ook de normalere en niet alleen boutiekjes en souvenierwinkels.
Voor de rest rijden we af en toe naar de familie en drinken daar koffie enzo. Dus niet erg veel beweging maar een paar dagen rust is ook niet zo erg.
Dan maar even een paar wetenswaardigheden. Canadezen zijn, over het algemeen, iets meer Europees ingesteld dan de Amerikanen. Minder belangstellend en groeten je ook niet, tenzij jij het eerste “hello” zegt. Het enige zinnetje wat je overal hoort in de winkels is: How are you today. Maar een antwoord willen ze niet echt. Nog een verschil: in Amerika staan borden langs de autoweg met: Adopt a highway. Dat wil zeggen, je betaald voor een bordje (met je naam, je vereniging, een in memorium etc.) op de autoweg. Je adopteert dan 2 mile of meer, en je moet zorgen dat het schoon blijft. Hier in Canada heet het: Caring for Alberta.
En als laatste verschilletje: het is hier maar 17° en in Florida 40°. Dit laatste hadden we liever even omgedraaid gezien. Maar we gaan die kant toch weer op (na Toronto) dus krijgen we (hopelijk) nog wat mee van het mooie weer in augustus/september.
Inmiddels weet ik niet of al mijn e-mails aangekomen zijn. Aangezien ik geen netwerk via mn telefoon heb, ben ik alleen bereikbaar via mijn e-mail, die ik elke keer, indien mogelijk, bekijk. Dus........... mochten jullie wat kwijt willen..................


Nun sind wir in Thorsby, wo Frits seinen Bruder Hans und Frau Tina wohnen. Wir haben einen Campingplatz am Anfang vom Dorf „ Lions Campground „ mit Wasser und Stromanschluss. Thorsby ist ein kleines Dorf mit rund 900 Einwohnern.
1.Juli ist Canada-Day wie bei uns 1.August aber wir merken nicht viel davon, nur ein paar Campgrounders die von anderen besucht werden um 22.30 Uhr ein paar Knaller das war`s. Wir gehen nach Pigeon Lake ein Eis essen aber weil es sehr kühl windet bleiben wir drinnen und dann nach Hause.
Freitag fährt Tina mit uns nach Edmonton nach ein grosses Einkaufcenter „Mall“ mit allem möglichen drin wie: einen Schlittschuhbahn wo Eishockey gespielt wird, ein Schwimmbad, wie das Alpa-Mare mit jegliche Rutschbahnen, Wellen und Liege-Stühle, durch einen gläserne Wand sichtbar, ein altes Piratensegelschiff im Wasser liegend mit Seehundeshow zweimal am Tag, viele Läden und Restaurants, China Town und, und…
Anschliessend Tochter besuchen die ein super schönes Haus hat und ihr Mann fährt Autorennen, da ich erzähle das mein Sohn auch Autorennen fuhr, zeigt er uns sein Monster-Car unglaublich so etwas. Tochterlieb fährt auch schon mit vierzehn.
Samstag und Sonntag verbringen wir vor allem mit einander Kaffee trinken Lunchen, Abendessen und Plaudern wir möchten Morgen wieder weiter aber wir müssen der Post abwarten da der Versicherung vom Wohnwagen nicht länger als 6. August gültig ist und der Sticker wird jetzt hierhin geschickt also abwarten.

5 juli 2010

Aangekomen in Red Deer, de Lions Campground. Wat laat vertrokken vanmorgen, omdat we de post van 11 uur moesten afwachten. Mooi noppes. Toen hebben we besloten om toch maar te vertrekken. Als de post aankomt, wordt dit doorgestuurd naar Rochester (waar we een vriend van Alex op gaan zoeken) zodat we de verlenging van de verzekering van de HiLo nog op tijd hebben. Vandaag alleen nog even boodschappen doen, morgen zien we wel hoever we komen.

Post abwarten, aber niks dabei für uns!
Wir beschliessen trotzdem zu gehen, denn wenn Schwester lieb vielleicht einen Code vergessen hat, kann es noch Tage dauern und jetzt wird der Post nach unser Pflegesohn geschickt in der Staat New York.
Wir setzen unser Weg fort nach Red Deer Lions Campground an der Red Deer River.

6 juli 2010

Op de camping Hoodoo RV Resort in Drumheller, staan we (bijna) tussen de Hoodoo’s. Dit zijn rotsformaties, die door 10 duizenden jaren (door erosie) veranderd zijn in een soort paddestoel. De onderkant van de Hoodoo is de bodem van een zee, 73 miljoen jaar geleden. De bovenkant, het hoedje, is gevormd door zand wat door rivieren meegekomen is. Dit zand is ‘slechts’ 70 miljoen jaar oud! Dat is dus de tijd van de dinosaurussen geweest. En doordat het water weg is, alleen maar rotsen en Hoodoo’s staan, hebben ze opgravingen in de buurt gedaan en skeletten gevonden van de meest lelijke dino’s. Die staan in een museum, waar we hebben rondgekeken. Heel veel dino’s en aanverwante beesten, hebben ze weer gereconstrueerd en als je ze allemaal wilt bekijken, ben je, zoals we gemerkt hebben, een uurtje zoet. Ik heb maar niet geprobeerd om alle namen van die beesten te onthouden. Maar groot zijn ze (geweest).
Morgen rijden we naar Taber (zegt Frits) maar ik denk dat we in Amerika uit gaan komen.

Drumheller mit Hoodoo`RV Resort ist ganz nahe von Hoodoo`s das sind Fels Formationen mit Kalk-Sand in Millionen von Jahren entstanden nach der Eiszeit in der Dino-Zeit mit als Resultat dass hier bei Ausgrabungen Skeletten entdeckt wurde von die Grösste damals lebende Dinosaurier. Wir sehen uns zuerst die Hoodoo`s an die wie Pilze aussehen und die Felsen mit verschiedenen Farben und Grössen. Die Dinosaurier sehen wir uns im Museum an wo viele Nachgebildet und ausgestellt sind und auch noch Skeletten und Fossils.
Pepper ist natürlich im Wohnwagen und als ich ihm raus lasse als wir zu Hause sind, in der Nähe vom Red Deer River, kommen die Mücke in grosse Schare auf mich zugeschossen und das erhebliche Stechende begrüssen endet in Zahlreiche Juckende Plätze nanu das ist Natur Pur.
Morgen geht’s voraussichtlich nach Taber!

7 juli 2010

Inderdaad. We zijn weer in Amerika. In de staat Montana en op de Lewis en Carl camping in Shelby. Na een behoorlijk lange rit. Zelfs een stuk grindweg wat ze in Canada een Highway noemen! Wat een stof!!! Als we aankomen moeten we nodig het zand wegpoetsen en stofzuigen. Aangekomen bij de grens was de Canadeze douane man niet de meest aardige man die we ontmoet hebben. Maar ja, hij heette dan ook Barkman! Zegt genoeg denk ik. Hij snapte niet helemaal hoe alles in elkaar zat. Dat wij een trailer hebben geleend van een familielid die woont in Florida en wanneer wij dan naar Canada zijn gegaan, en of wij nu weer naar Florida toe gaan .......... in ieder geval, het duurde even voor hij het begreep. Je mag geen fruit, groente en vlees meenemen van Canada naar Amerika. Dus op zijn vraag of we fruit/groente mee hadden, antwoordde Frits: 4 tomatoes. Dat geloofde de man meteen. Ik had verwacht dat de HiLo nog nagecheckt zou worden, maar dankzij Pepper konden we doorrijden. Een collega deed het achterraam, zonder te zeggen, open. Pepper ging meteen rechtop zitten, zodat hij meteen het raam weer dicht deed, en tegen Barkman zei: alles oke!
Morgen een rustdag.

Wir sind nicht in Taber aber in Amerika. Unterwegs verschiedene Camping-Plätze angeschaut aber entweder kein Dumping-Platz, oder kein Wasseranschluss also so landen wir bei der Amerikanische Grenze wo ein nicht allzu freundliche Beamte uns begrüsst. Wo unserer Bewilligung vom Schwager ist für die Fahrzeuge und was wir mitbringen an Gemüse oder Früchte. Es ist nämlich ein grosses Schild da mit Vorschriften: Kein Fleisch, oder Früchte und Gemüsen.
Frits sagt Vier Tomaten und wo der Zweite Beamte bei Pepper das hintere Fenster aufmacht sitzt dieser gerade auf und der Beamte schliesst erschrocken das Fenster und sagt, er verstehe und es sei schon in Ordnung erklärt er am Herr Barkman sein Kollege und wir dürfen weiter fahren.
Bis Shelby auf ein Camping-Platz von Lewis und Clark RV Park in Montana verbringen wir die Nacht.

8 juli 2010

Rustdag?! Nou ja, er moet het een en ander gepoetst worden. Ook de lakens en dekens moeten naar buiten en uitgeklopt worden. Dan moet het toilet nog doorgespoten worden, en stof gezogen. Eigenlijk moet de auto ook nog, maar dat doen we een ander keertje hebben we besloten. Het is nl prachtig weer met een graad of 28. Dus ik ben eigenlijk meer voor een dagje zonnen met een boek voor mn neus. Maar “werk gaat voor het meisje”, zodat we eerst even alle 3 hard hebben gewerkt, en daarna aan de welverdiende koffie zijn gegaan.
Inmiddels heb ik via internet gezien dat er in Nederland mogelijk een hittegolf komt! Dus over zon hebben jullie, net als wij, niet te klagen. Ik hoop alleen dat er in Nederland niet net zoveel muggen rondvliegen als hier! Normaal gesproken ben ik de pineut en zit vol met dikke bulten, maar deze muggen vinden Nel en Frits ook lekker, zodat zij ook lopen te krabben. Het schijnt dat deze muggenplaag ontstaan is door een korte periode van hitte, een paar weken terug, en nu het erg nat geweest is, worden ze actief. We zullen zien of het ‘verderop’ ook zo erg is.
Morgen richting Billings.

Der Tag fängt ruhig an mit Kaffee, Duschen und Frühstück um neun.
Morgen `s ist die Welt noch in Ordnung aber zuerst muss das geschaffen werden Toilette und Waschtisch –Ablauf durchspülen, abstauben, staubsaugen und Betttücher ausklopfen und alles Sand entfernen von der Hihgway von gestern, der mal wieder nicht Geteert wurde.
Wunderbares Wetter sogar bis 28 Grad das war in letzter Zeit anders vor allem am Abend.
Am Nachmittag mache ich einen grossen Spaziergang mit Pepper weiträumig zwischen die Wiese in den Hügeln durchs Städtchen zurück, in lange Hose.
Obschon das Wetter so schön ist sind die Mücke wieder zahlreich vorhanden speziell im Grass gegen Abend fangen sie mit ihren Leckerbissen an zu unser Verdruss. Der Camping-Wart erklärt dass es Ausnahmsweise viel geregnet hat.
Hoffentlich wird es Morgen Richtung Billings besser ohne Mücke Plage.