Voordat ik met mn dagverslag verder ga, even dit: iemand schreef op de e mail: hoe gaat het met Pepper, daar horen we niets over. Dus bij deze, met Pep gaat alles prima. Hij heeft het prima naar zijn zin. Hij vindt autorijden niet erg, sterker nog, hij lijkt heerlijk te kunnen slapen op het geluid van de motor. Tot nu toe hebben we maar 1 camping gehad, waar hij het maar zo zo vond. Verder ligt hij onder de caravan, graaft gaten in de grond als dat mogelijk is, krijgt z`n natje en z`n droogje en genoeg aaien, kortom: het gaat hem goed.

Dan nu verder met

20 mei 2010

Vandaag aangekomen in Santa Rosa op State Park Camping Santa Rosa. Ook hier nog redelijk rustig. Santa Rosa is een klein stadje aan de Route 66. Het heeft nog 2 bezienswaardigheden waar wij naar toe wilden. Een Route 66 auto museum en The blue hole. Het auto museum was erg grappig. Alle oude rommel die maar iets met auto`s EN met Route 66 EN met de 50/60er jaren te maken hadden stond er. Oude parkeermeters, afbeeldingen van Elvis, oud kinderspeelgoed, en natuurlijk auto`s. Zelfs Frits z`n droomauto: een Mercedes Cabrio Bellair uit 1975 in het rood. Hij vond hem alleen te duur, dus hebben we hem maar laten staan. Daarna gezocht naar The blue hole. Dat is een bron die 80 ft diep is, die 32 liter water per....... via een afvoer (waarnaartoe? geen idee) afvoert. Is zeer geliefd bij duikers, temperatuur van het water is constant ... Dit allemaal leek ons wel wat, om eerst eens te kijken waar het was, en dan, als het de moeite waard was, een dag langer te blijven. Maar helaas. Alle gegevens klopten, alleen er was eromheen niets te doen. Geen terrasje en gezellige bankjes dus we hebben even om de “put” heen gelopen en de camping maar opgezocht. Net toen we aan de wijn zaten, kwam er een dame vragen of wij een kurkentrekker hadden. Hadden we! Nog even heen en weer gepraat en toen bleek ze alleen in een tentje ergens op het terrein te zitten. Dus hebben we haar voor de avond uitgenodigd voor een glaasje brandy. Heeft ze dus gedaan en dat bleek erg gezellig te zijn. Wat ik erg vind opvallen bij Amerikanen is: ze zijn verschrikkelijk nieuwsgierig, maar komen daar ook rond voor uit. Wat wij via omwegen te weten willen komen, vragen zij rechtstreeks. Daardoor hou je natuurlijk wel onderwerpen van gesprek! Was dus laat voor we ons bedje opzochten.

Gestern noch ein ungeheuerliches Erlebnis, wo ich nach dem Abendessen Pepper für seine Runde über den Campingplatz mitnahm hing darüber eine riesige grosse schwarze Wolke. Da ich annahm dass es gleich regnen würde lief ich etwas schneller .Dann geschah, es von weitem sah ich vom Himmel Sandstrahlen die eine enorme Geschwindigkeit annahmen und sich zu drehen begannen, schnell rannte ich zurück. Wo ich in der Nähe unseres Wohnwagens kam standen Veronique und Frits mit den Teilen von den Sonnenstoren da. Das Segeltuch war von oben abgerissen. Sie waren gerade ein paar Sekunden zu spät um es hoch zu drehen dann regnete es heftig und innerhalb kürzer Zeit war der Spuk vorüber und das Tuch dahin.
Um sieben am Morgen ist die Welt in Ordnung.
Wieder können wir feststellen wie freundlich die Amerikaner sind. Unser Nachbar ist bereits fleissig daran, die Eisenteile der Sonnenstoren aus einander zu schrauben, damit wir es transportieren können.
Und so gehen wir nach Santa Rosa ein Städtchen an der Rout-66 wo wir ein Automuseum besuchen mit vielen alten Autos und Rout-66 Artikel.
Einige Autos sind renoviert, wie das Traumauto von Frits, ein schöner Chevrolet Cabrio Belair aus 1957 ist für 150.000 zu haben, doch ein bisschen viel!
Nachher gehen wir der blaue Hole suchen ein Loch mit wirklich tiefblaues Wasser. Ein Leckerbissen für Taucher.
Anschliessend Grillieren und dann besucht uns eine Dame die eine Korkenzieher braucht, wir laden sie ein nach dem Essen nochmal vorbei zu schauen.
Zuerst mach ich mit Pepper noch einen (Trail ) Spaziergang bis zum See, wo ich schöne Kaktussen sehe.
Die Amerikaner sind freundlich und neugierig und so wird hin und her geplappert bis zu später Stunde.

21 mei 2010

Vanmorgen aangekomen op camping American RV in Albuquerque. Grote camping met alles erop en eraan. Zelfs ontbijten kun je er gratis. Zwembad(je) erbij, waar ik helaas geen gebruik van kan maken met mn gipsen pootje. Eindelijk internet, dus mn weblog kon verstuurd worden. Omdat we regelmatig State Campings opzoeken, die meestal ver van de bewoonde wereld afliggen, is het internetten soms een beetje een probleem. Maag ach, als het me elke 10 dagen lukt, kan iedereen ons, achteraf, volgen.
Vandaag wordt een beetje tutdagje. Even nageltjes doen, haren wassen, huidje insmeren......... morgen naar Albuquerque.

Albuquerque wird angepeilt, unterwegs nur endlose Fläche mit Sträuchern her und der und am Horizont Felsen mit bizarre Formen.
Vereinzelt laufen hi und da Kühe und auch Pferde. Der Stadt ist sehr weitläufig und hat noch viele Häuser, wie die Pueblos, Ureinwohner, aus Stein mit Flachdach kleine Fenster und rötlich bestrichen. Ganz wenige Hochhäuser, das sind dann Banken oder Hotels.
Es wird überlegt was wir morgen unternehmen wollen weil wir noch einen Tag bleiben. Pepper muss dann im Wohnwagen bleiben können.
Dass geht!!!

22 mei 2010

Naar de Old Town in Albuquerque geweest. Een wijk in de stad die stamt uit 1706. Met alle oude huisjes die er sinds die tijd staan. In die huisjes, die bijna allemaal in hofjes staan, zitten nu winkeltjes. Het een nog kitscheriger dan de ander. Maar ook winkeltjes met prachtige sierraden en potten. Jammer dat die potten allemaal zo groot zijn. Meenemen naar NL zal moelijk gaan. Bovendien, we zijn nu zo`n 5 weken onderweg, en als je nu al ziet hoe de “troep” die we zo nodig mee moeten nemen, aangroeit................ kun je nagaan hoe dat er over pakweg 4 maanden uitziet!
Vanmiddag geshopt in een heel groot (modern) winkelcentrum. Natuurlijk bezweken voor een leuk bloesje!!! Maar dat maakt winkelen leuk, toch? Alleen maar kijken is ook niet alles.
Vanavond de vis specialiteit van Frits gegeten. Erg lekker. De kok/chauffeur mag blijven.

Albuquerque Old-Town ist ein sehr alter Teil aus dem 17.ten Jahrhundert mit eine ganz alter Kirche wo gerade Kinder die erste Kommunion haben, wie Bräutchen sehen sie aus, die Knaben in weissen Anzug.
Hier werden die rote Chili Schoten verkauft. In Restaurants werden Mexikanische Speisen angeboten. Es sind Drinnen-Höfchen mit Läden die Töpfereien und anderes Feil bieten, sehr Touristisch.
Dann am späten Nachmittag gehen wir in ein modernes Einkaufcenter wie Spreitenbach und Tivoli. Bevor wir nach Hause fahren, stehen wir vor geschlossene Toren ein Historischer Punkt, wird also niente.
Dafür Fisch durch Frits zubereitet MMM.

23 mei 2010

Na een (gratis) ontbijt in Albuquerque, aangekomen op Bluewater Lake State Park, net voorbij Grants. Ik zit nu binnen, Nel is met Pep aan de wandel en Frits pit. Het stormt enorm. Hoewel het meer windvlagen zijn. Maar aangezien we niets meer aan de HiLo hebben hangen, wat kapot kan gaan, maakt het niets uit. Hoewel de HiLo erg wiebelt op dit moment. Verder schijnt het zonnetje en is het ongeveer 30° C. Straks een rondje camping doen. Even kijken of het Bluewater Lake ook werkelijk Blue is.
Morgen zijn we in Arizona! Zal ik je laten weten wat ik daarvan vind. Want nu we al een paar Staten hebben gehad, lijkt het net of je elke keer in een ander land terecht komt. Texas en New Mexico zijn erg droog en dor wat betreft het uitzicht en natuurschoon. Ook de mensen lijkt het niet uit te maken, waar ze wonen, hoe hun directe omgeving eruit ziet, als je tenminste al die hopen oud roest, oude auto`s en houten planken ziet. Een heel verschil met bijv. Florida.
Tot morgen.

Ein gratis Continental Breakfast lässt uns wohl sein um die weitere Prärie anzugehen.
Richtung Grant sehen wir Lava-Stein Wellen. Als wir am Nachmittag ein Monument suchen windet es schrecklich. Es ist nicht angenehm und als das Minen-Museum noch zu ist wird eingekauft und wir gehen wieder zurück.
Nach Melone Schnitze gehe ich mit Pepper auf der Höchste Punkt vom State Park von wo aus ich der Blue Lake übersehen kann. Zurück gehen wir den Weg in der Canyon wo ich ein Pferd wiehern höre, und Tatsächlich auf der andere Seite vom Fluss weidet ein Pferd wo er uns erblickt lauft er unruhig umher. Pepper geht in den Fluss um seine Durst zu löschen dann gehen wir wieder zurück.
Es windet ganz taff und wir beschliessen drinnen zu essen und Frits setzt der Suburban hinter der Wohnwagen um ein bisschen der Wind auf zu fangen.

24 mei 2010

Hoewel het niet de bedoeling was, zijn we aangekomen bij Canyon Chelly. Maar Canado, waar we een camping dachten te kunnen vinden, was koud en winderig. Ook Arizona heeft een straf windje. Wel met zonnetje, maar toch! Het was een hele trip omdat de wegen op de kaart een ander nummer hebben dan in werkelijkheid, hebben we een onbedoeld uitstapje gemaakt. En wel over een zandweg met kuilen en bobbels. En dat zo`n 20 mijl lang! Complimenten aan de chauffeur die zowat alle bobbels heeft kunnen ontwijken. Zelfs in de HiLo is alles in de kastjes gebleven.
We zitten nu op een camping zonder iets. Met alleen heel veel rood stof. Geen stroom en geen water. Geen fatsoenlijke douche, dus ons wassen doen we morgen maar op een andere camping. Het vinden van een camping in Arizona is een hele puzzel. Men heeft hier niet veel wegen, en als er wegen zijn, is dat door indianen gebieden. En die houden niet van toeristen denk ik. Maar dat is een”voor morgen” probleem.
Waarvoor we hier zijn is de Canyon Chelly, wat schaduw Canyon betekent. Prachtige uitzichtpunten langs de hele zuid en noord rand. Met het zonlicht erop, krijgen alle rotsen verschillende kleuren. Overal staan borden met uitleg waarom een uitzichtpunt zo heet. Nel heeft besloten een trail te gaan lopen. Voor mijn knieen is dit niet zo geweldig dus gaan Frits en ik de HiLo vast naar de andere (gratis) camping brengen, boodschappen doen, en dan terug om Nel op te halen.
De gratis camping is niet zo geweldig. Er hangen overal waarschuwingsborden dat er ingebroken kan worden, dat je alle ramen en deuren dicht moet houden, en het liefst op je waardevolle dingen gaat slapen. Dus...... gaan we terug naar de Canyon, Nel ophalen, alle uitzichtpunten uitgebreid bekijken, en terug naar Canado, waar er, volgens de landkaart, een camping aan een meertje is. Daar aangekomen ...... mooi geen camping. Dat wordt dus doorrijden naar Holbrook. Een behoorlijke ruk voor Frits, die er uitermate rustig onder blijft.

Es ist Frisch am frühen Morgen und wir packen schnell zusammen um nach Canado zu gelangen aber weil es so kühl ist beschliessen wir weiter zu fahren.
Frits möchte nicht nur Autobahn fahren und wir waren in der Meinung eine Nebenstrasse ein zu biegen aber die endete in eine Sandstrasse und ungewollt machten wir eine Waldumgang. Wenig Verkehr, nur ein Auto!
Da in Canado, der Campingplatz der auf der Karte stand, aus einem Parkplatz bestand, gehen wir auf direktem Wege nach Chelly-Canyon, Schatten Canyon.
Der Campingplatz liegt nahe am Canyon aber ohne Strom und direktem Wasseranschluss. Kein Problem Morgen sehen wir weiter.

25 mei 2010

We staan nu op de OK RV camping in Holbrook. Prachtig terrein. Eerst allemaal uitgebreid geshowered gistermiddag en besloten dat we hier nog een extra dag blijven. Ook even de was gedaan dus nu is alles, inclusief beddengoed weer schoon en fris. Makkelijk al die enorm grote wasmachines en drogers! O ja, het is hier ook alweer 1 uur eerder! Sinds we uit Florida vertrokken hebben we al 3 uur moeten “inleveren”.
Omdat niemand meer zin heeft in kook-partijen, eten we bij Burger King.
Am Morgen die erste Aussichtspunkte bestaunen. Dann gehe ich einen Trail laufen von oben bis im Tal runter. Atemberaubend dieser Weg zu gehen ich komm aus dem Staunen nicht mehr aus, die Formen, Schatten und Mystik die ich hier empfinde. Ein Indian der für mich ein Muster auf ein Steinstückchen macht ist sehr freundlich.
Frits und Veronique haben der Wohnwagen auf einen gratis Campingplatz in Chinle gebracht, und holen mich ab um die weiteren Aussichtspunkte zu bestaunen.
Als wir zurückkommen wollen wir nicht hier übernachten sogar Pepper fühlt sich nicht wohl.
Wie bereits erwähnt war der Campingplatz in Canado einen Parkplatz und nicht am See, so landen wir am späten Nachmittag in Holbrook.
Prima Camping wir essen bei Burger King und geniessen noch kurz der Abend.

26 mei 2010
Na een erg goede nachtrust, een uitgebreid ontbijt met gekookt eitje, het uitzuigen van de auto, die erg rood en stoffig eruit zag, in de auto gestapt om naar het Rainbow Forest te gaan. Daar kun je onder andere petrified wood bekijken. Dat zijn stukken van bomen die 200 miljoen jaar geleden gestaan hebben, en door de invloed van modder, water, vulkaanuitbarstingen steen zijn geworden. In dat “hout” zitten verschillende stoffen zoals, koper, magnesium, ijzer, uranium wat allemaal blijkbaar in het water heeft gezeten. Dit geeft de stukken hout prachtige kleuren die door polijsten nog mooier worder en gaan glanzen. Het is werkelijk jammer dat het zo zwaar is en ik bij mijn 20 kg bagage moet blijven, anders had ik meer dan die paar kleine steentjes gekocht! Dus in het Forest, hele mooie bergen die ook door de natuur en –tig jaar weersinvloeden, kleuren hebben die ik nog nooit gezien had. Maar alles staat op de foto, dus kan ik nog nagenieten.
Morgen richting Grand Canyon. Maar eerst een camping vinden!!!!!

Mit einem richtigen Frühstück am Morgen beginnt der Tag sonnig.
Dann das Auto aussaugen, war mit rotem Sand ausstaffiert, Wäsche waschen und Nägel pflegen.
Jetzt nach Rainbow Forrest . Hier liegt Petrified Wood, das sind versteinte Bäume. Unwahrscheinlich schöne Farben die zu Vorschein kommen wenn poliert wird. Die Bäume sind 200 Millionen Jahren alt und durch Einfluss von Wasser und Vulcan-Ausbruch und zugedeckt durch Sand versteinert mit Magnesium Kupfer, Eisen und andere Stoffen drin. Überall sind Aussichtspunkten im Park, es ist wie eine Mohnlandschaft, Farben die ich noch nie gesehen habe.
Der ganze Park steht unter Naturschutz auf die Wege bleiben und nichts mitnehmen.
Morgen Richtung Grand Canyon!!!